Een korrekte stand van de gewrichtsas is voor een pijnvrije funktie noodzakelijk. Onderscheiden wordt de o-beenstand (varusgonartrose) en de x-beenstand (valgusgonartrose), die beide maar zelden aangeboren zijn. De meestvoorkomende oorzaken voor het eenzeidig “verslijten” van het kraakbeen zijn een instabiel gewricht en het verwjderen van ee meniscus. Men korrigeert de stand van het been door het verwijderen van een botwig, ofwel onder de gewrichtsspleet in het scheenbeen (bij een o-been), ofwel boven de gewrichtsspleet in het bovenbeen (bij een x-been). De doorgezaagde botstukken worden daarna met een metaalplaat gestabilizeerd, zodat meteen deelbelasting mogelijk is.

. Men kan de noodzakelijke behandeling van het kraakbeen of de meniscus (b.v. glad schaven, abrasieplastiek) of de rekonstruktie van een kruisband met de standskorrektie kombineren. Na deze operatie is een kort verblijf in de kliniek noodzakelijk. Gunstig is een aansluitende stationaire revalidatie van 2-3 weken. De resultaten van deze gewrichtssparende operatie zijn meestal goed.

De revalidatie na kraakbeenoperaties is duidelijk moeizamer dan na meniskusoperaties. Omdat het kraakbeen een lange regeneratietijd heeft, duurt, mede afhankelijk van de te repareren schade, de ontlastingsfase veel langer. Na een kraakbeentransplantatie moet met een ontlasting door krukken van 8 tot 12 weken worden gerekend. Een physiotherapeutische behandling van 2-3 maanden is gebruikelijk om een optimaal resultaat te behalen.

Info todownload (117,6 KB)