Rotatorenmanchet
De z.g. rotatorenmanchet bestaat uit verschillende
spier-peesgroepen die rondom de bovenarmkop liggen. Deze spieren
zijn verantwoordelijk voor de stabiliteit van de schouder, het
naar binnen en buitendraaien en voor het zijwaards heffen van
de arm. Meestal ontstaan scheurtjes in de pezen a.g.v. degeneratieve
processen. De klachten ontstaan vaak na bagateltrauma´s.
Maar ook ongelukken als vallen, luxeren van de schouder op latere
leeftijd, kunnen scheuren in de rotatorenmanchet veroorzaken.
Dit afscheuren wordt vaak goed door de patienten waargenomen en
gaat met veel pijn gepaard. De arm kan daarna niet meer zijwaards
geheven worden. Meestal is de supraspinatuspees geledeerd. In
de tijd daarna klagen patienten over pijn bij belasten en in rust,
ook s´nachts. Zijn de inscheuringen groter, dan is het verlies
aan kracht duidelijk. Bij jonge en sportieve patienten moet een
operatieve rekonstruktie van de manchet in een vroeg stadium worden
overwogen. Bij ouderen kan het resultaat van konservatieve therapie
worden afgewacht. Bestaat naast de aandoening van de rotatorenmanchet
een stijve schouder, dan moet vóór een operatie
de beweeglijkheid worden verbeterd
Het doel van een operatie is de gescheurde pees weer vast te maken
om het normale uitoefenen van kracht mogelijk te maken. Tevens
moet vaak ook ontstoken weefsel of inklemmend en pijnveroorzakend
botweefsel worden verwijderd. Bij kleinere scheurtjes kan dit
arthroscopisch gedaan worden. In de meeste gevallen is een open
operatie noodzakelijk. Door een kleine snee in de huid aan de
voorkant van de schouder wordt de gescheurde pees blootgelegd,
vrijgemaakt en met speciale botankers aan de kop van de bovenarm
vastgemaakt. Het glijlager van de pees onder het schouderdak wordt
uitgeruimd (acromioplastiek) om de hechting van de pees nte beschermen.
De patienten verblijven 2-4 dagen in de kliniek. Snelle mobilisering
van de schouder is nodig om het opnieuw vastkleven te voorkomen.
Er volgt een langdurige revalidatie (4-6 maanden) waarin het behandelschema
konsequent moet worden uitgevoerd. De prognose is als goed te
beschouwen.
De lange bicepspees is belangrijk voor het overdragen van krachten
op de bovenarm. Door het gekompliceerde verloop van de pees treedt
vaker beschadiging en ontsteking op. Vaak scheurt de pees als
gevolg van een ongeluk, aan de bovenrand van de gewrichtskom (zg
SLAP-lesie). Bij therapieresistente klachten kan een arthroscopische
re-fixatie noodzakelijk zijn. Als de pees chronisch ontstoken
is (bicepstendinitis) of als er scheurtjes in zijn ontstaan, kan
het volledig doorschneiden (bicepstenotomie), of een minimaal
invasieve open revisie van de pees nodig zijn. Vaak wordt de bicepspees
niet als oorzaak van de pijn ontdekt, terwijl zij goed in de behandeling
kan worden geintegreerd.
Info to download (135,2 KB)
