Schouderinstabiliteit

De stabiliteit en ook de beweeglijkheid van de schouder hangen af van het krachtenevenwicht tussen de dynamische en statische stabilisatoren. We onderscheien verschillende vormen van schouderinstabiliteit.

Willekeurige schouderluxaties, d.w.z. luxaties die zonder geweld van buiten kunnen worden veroorzaakt, berusten op een algemene laxiteit. Het gaat hierbij om een aangeboren zwakte van het bindweefsel, die tot een vergroting van de beweeglijkheid van het gewricht leidt. Vaak zijn dan ook ander gewrichten aangedaan. Zulke patienten kunnen de elleboog overstrekken en kunnen spontane luxaties van de knieschijf krijgen. Deze “ziekte” kann door conservatieve therapie, zoals fysiotherapteutische oefenigen en training goed behandeld worden. Operaties zijn een uitzondering.

Hier is de eerste luxatie door een ongeluk (b.v. bij het sporten) veroorzaakt. Bij dit eerste ongeluk worden het gewrichtskapsel, de banden of het labrum beschadigd. Vaak gaat dit ook samen met beschadiging van het bot van kop of kom. Vooral jonge patienten lopen gevaar op verdere luxaties zonder een noemenswaardig ongeluk. Deze vorm van luxaties zijn operatief goed te behandelen. Nog niet zo lang geleden moesten instabiele schouders d.m.v. „open“ operaties gestabiliseerd worden. De laatste jaren hebben de arthroscopische operaties een belangrijke ontwikkeling doorgemaakt. Bij deze operatie worden uitgerekte of gescheurde banden ingekort en wordt het labrumkomplex met botankers aan de rand van de kom vastgemaakr. Door deze techniek verkrijgt men meestal een betrouwbare stabiliteit van de schouder. Door de arthroscopische techniek heeft men na de operatie weinig pijn. Probleemloos worden deze operaties ambulant uitgevoerd. Door het gebruik van resorbeerbaar materiaal vervalt het operatief verwijderen van metaal. Na de operatie wordt de geopereerde arm ongeveer 3 – 4 weken door een schouderkussen beschermd. Met funktietraining door de fysiotherapeut wordt al in een vroeg postoperatief stadium begonnen. Men moet zich aan het schema ter nabehandeling houden. Iedere patient krijgt dit schema van ons mee. Alleen een goede samenwerking tussen chirurg, physiotherapeut en patient kan tot een goed resultaat leiden.Na 6 maanden mogen sporten waarbij de arm boven het hoofd reikt weer worden beoefend.



Bij grote labrumkapselletsels of botdefelten aan de kom, komt men niet om een open operatie heen. Door een snee in de huid aan de voorkant van de schouder, worden de beschadigde strukturen bloodgelegd. De kapsel wordt samen met het bandapparaat verkort en aan de rand van de kom gefixeerd. Is ook de rotatorenmanchette kapot, wordt deze genaaid. Meestal is men een paar dagen na de ingreep in de kliniek. De revalidatie is ongeveer zoals bij de hierboven beschreven arthroscopische operatie. Operaties te stabilisering van de schouder hebben goede resultaten