Impingement

Als de schouder intensief wordt gebruikt, zoals b.v. bij het werken boven het hoofd, tennis, badminton, of intensieve haltertraining, kan dat tot prikkeling en ontsteking van de slijmberurs leiden. Er ontstaat dan een inklemmings- of impingementsyndroom onder het schouderdak. Andere oorzaken voor klachten zijn verkalking van pezen, scheuren in pezen, botsplinters onder het schouderdak of afrthrose in de schouder. Pijn treedt vooral op als de arm zijwaards wordt geheven, op de rug wordt gebracht of bij het werpen.Boven het hoofd werken is pijnlijk en tijdelijk onmogelijk. Met fysiotherapie, het innemen van ontstekingsremmmende medicijnen, injekties onder het schouderdak en het vermeiden van het werken boven het hoofd, kan in de beginfase nog een goede genezing tot stand komen. Zonder behandeling moet men rekenen met langerdurende pijn die sterker wordt en ook s´nachts op treedt. Op de schouder liggen wordt onmogelijk. De ontsteking chronificeert en belast de spiermanchet. Zijwaards heffen gaat alleen met de grootste moeite. Sommigen ervaren het verminderen van de kracht in de arm. In deze fase treden de eerse scheurtjes in de rotatorenmanchet op. De beweeglijkheid neemt snel af tot de schouder stijf is. In deze fase helpen konservatieve behandelingen nog uiterst zelden.



Arthroscopie maakt een optische beoordeling en tegelijkertijd de behandeling van het schoudergewricht en de akromiaalruimte mogelijk. Eerst wordt met een potlooddikke kamera (de arthroscoop) de binnenkant van het gewricht geinspekteerd en de rotatorenmanchet, als dat nodig is, van ontstoken weefsel ontdaan. Onder het schouderdak worden de evt. ontstoken slijmberurs (bursitis) en verkalking van de spierpees (tendinitis calcarea) verwijderd. De onderrand van het schouderdak wordt afgeschaafd om de bewegingsruimte voor de spieren te vergroten. De operatie wordt met kleine, motorisch aangedreven frezen en draaiende mesjes uitgevoerd. Dat vereist slechts een paar kleine sneedjes in de huid(ca. 0,5 cm. Lang). Als er daarnaast nog arthrotische klachten bestaan in het gewricht tussen sleutelbeen en schouderdak, dan kan een gedeeltelijke verwijdering van dit gewricht vaak tot verbetering van de pijnklachten leiden



Deze aandoening komt meestal voor bij patienten die ouder zijn dan 40 jaar, meer bij vrouwen dan bij mannen. Om onbekende redenen (evt. slechtere doorbloeding van de pees) wordt ,vooral in de supraspinatuspees (deel van de rotatorenmanchet), kalk afgezet. Dit leidt regelmatig tot ontsteking van de slijmbeurs en de daarmee verbonden klachten. Het komt periodiek tot ernstige pijnklachten, waarschijnlijk als gevolg van in de slijmbeurs gerakend kalk. Het verwijderen van zo`n kalkdepot is probleemloos arthroscopisch mogelijk. Dit kan zowel ambulant als met een kort oponthoud in de kliniek gebeuren. Een direkte funktionele nabehandeling is noodzakelijk.



The resection of calcified deposits is usually no problem. After introduction of the arthroscope the subacromial joint and the bursa can be inspected and the deposits are localized, sometimes by the help of a fluouroscope. The rotator cuff is palpated with a small probe and the deposit can be debrided. The intervention is done on an out-patient basis or as a day-case.



Er zijn verschillende oorzaken voor het stijf worden van de schouder. Aandoeningen als impingement, verkalking, instabiliteit en spierscheurtjes, kunnen tot “krimpen” van de kapsel leiden en daardoor tot ernstige bewegingsbeperkingen. Meestal onstaat de aandoening ten gevolge van endogene faktoren zoals hormonale aandoeningen, suiker- of vetstofwisselingsstoringen. Meestal is dat een sluipend proces, waarbij de bewegingsbeperking en de pijn steeds meer toenemen. De behandeling is eerst langdurig konservatief (fysiotherapie en medicijnen). Mocht dit niet suksesvol zijn, dan kan de schouder operatief worden behandeld. Arthroscopisch kan het gewricht met behulp van vloeistof worden opgerekt, in bijzondere gevallen is het klieven of gedeeltelijk verwijderen van het kapsel nodig. De revalidatie is moeizaam, maar geeft vaak een goed resultaat.

Na een schouderoperatie duurt de revalidatie 3 tot 4 maanden. De physiotherapeut behandelt met aktieve en passieve oefeningen zonder de arm te immobiliseren. Teamwork en aktieve deelname van de patienten zijn de kern van het sukses, waarbij we streven naar een pijnvrij en volledig funktioneren van de geopereerde schouder. In somige gevallen is het zinvol aan physiotherapie passief bewegen op een automatisch bewegingsapparaat toe te voegen. De meeste van onze patienten nemen gedurende een bepaalde tijd medicijnen tegen ontstekingen. Het eindresultaat van dit soort operaties is goed.

Info to download (121,3 KB)