Kniegewricht

Letsel van het kniegewricht is in de laatste jaren duidelijke toegenomen, zowel in frequentie als in de ernst van het letsel. Als reden daarvoor worden naast uitbreiding van de vrijetijdssport, de steeds grotere belastingen in de wedstrijdsport genoemd. Maar ook zonder sportbeoefening komt het tot knieproblemen. Terwijl enige jaren geleden nog uitgebreide operaties nodig waren, heeft vooral de invoering van nieuwe technologien de behandelresultaten sterk verbeterd.


Het kniegewricht verbindt de twee grootste botten van het menselijk lichaam. Het is het meest gekompliceerde gewricht, wat zijn funktie betreft. Omdat sturing door de botten beperkt is, kan een onbeperkte funktie alleen dan bereikt worden als zowel de aktieve (spieren) als de passieve stabilisatoren (banden, meniskus, gewrichtskapsel) perfekt met elkaar samenwerken. Voor de stabiliteit zijn naast de spieren van het boven- en onderbeen vooral de voorste en achterse kruisband verantwoordelijk. Die bevinden zich in het centrum van het gewricht. De voorste kruisband stabiliseert het onderbeen tegen verschuivingen naar voren, de achterste kruisband verhindert een afschuiven naar achteren. De banden aan de binnen- en buitenzijde van de knie stabiliseren tegen zijwaartse verschuiving. De binnen- en buitenmeniscus zorgen er als “verplaatsbare gewrichtskom” voor, dat het bot van het bovenbeen perfekt over het bot van het onderbeen glijdt. Ze beschermen het kraakbeen en zijn samen met het bandapparaat voor de stabiliteit van het gewricht verantwoordelijk. Het op de knie inwerken van grote krachten, zoals dat vaak bij ongelukken voorkomt, kan tot beschadiging van het kapsel-bandapparaat, de beide menisci en het kraakbeen leiden.De invoering van minimaal invasieve technieken heeft de resultaten van operaties sterk verbeterd. Bij dit soort operaties is het openmaken van het gewricht niet meer nodig. Door een paar minimale sneedjes in de huid kunnen de knie, maar ook de schouder, de elleboog, het hand- en voetgewricht weefsel sparend geopereerd worden. Men heeft na de operatie beduidend minder pijn en de duur van de revalidatie is duidelijk korter dan bij de klassieke “open” ingreep.


Met behulp van een dunne kamera (Artroskoop) kan de volledige binnenkant van het gewricht bekeken worden. De opnamen worden op een monitor zichtbaar. Scheurtjes in de kruisbanden, beschadigingen aan menisci en kraakbeen kunnen zo optimaal worden geinspekteerd en tevens behandeld.Meestal krijgen patienten tijdens de operatie een volledige narkose of spinalanaesthesie, bij uitzondering ook een lokale verdoving. De behandeling wordt meestal probleemloos in dagbehandeling uitgevoerd. Soms is een opname van een paar dagen nodig. Aan artroskopische gewrichtsoperaties worden hoge eisen gesteld en vragen veel ervaring van de chirurg. We hebben de afgelopen 10 jaar meer dan 15.000 operaties op deze manier uitgevoerd. De inrichting van onze operatiezalen voldoet aan de hoogste technische en is door een gerenomeerd hygieëneinstituut gecertificeerd

Info to download (131,5 KB)